fbpx

 “รักแท้แพ้ เมียน้อย” เรื่องปวดใจของผู้หญิงเลี้ยงเดี่ยว

 “รักแท้แพ้ เมียน้อยเรื่องปวดใจของผู้หญิงเลี้ยงเดี่ยว

รักแท้แพ้ เมียน้อย
“รักแท้แพ้ เมียน้อย” เรื่องปวดใจของผู้หญิงเลี้ยงเดี่ยว

เรื่องจริงของผญ.ที่ต้องเผชิญเรื่องที่ทำให้เสียใจจนคนมองว่าวิปริต เพราะเวลาเดียวที่ไม่เสียน้ำตา คือเวลาที่กำลังหลับเท่านั้นก่อนหน้านี้หลายคนที่รู้จักชีวิตของดิฉันมักบอกว่า ดิฉันเป็นคนที่โชคดีทั้งทางด้านการทำงานและความรัก ทางด้านการงานดิฉันมีอาชีพเป็นครูสอนวิชานาฏศิลป์ซึ่งถือว่ามีชื่อเสียงอยู่พอตัว เพราะส่งวัยละอ่อนไปประกวดครั้งใดมักจะได้รับรางวัลชนะเลิศอยู่เสมอ เป็นที่ชื่นชมและเคารพจากรุ่นน้องและลูกศิษย์ทั้งหลาย ผู้อำนวยการเองก็ยกย่องว่าเป็นครูผู้สร้างชื่อเสียงให้แก่โรงเรียน

ทางด้านความรัก สามีและดิฉันก็รักกันดีมาตลอด 20 ปีที่แต่งงานกัน เราสองคนทำงานที่เดียวกัน ดิฉันสอนนาฏศิลป์ เขาสอนดนตรีในห้องเรียนติดๆกัน เรียกได้ว่าดิฉันมีชีวิตคู่ที่หลายคนอิจฉา จนกระทั่งเมื่อ 4 ปีที่แล้วหลายสิ่งหลายอย่างได้แปรเปลี่ยนไป ในวันที่ฟ้าใสอากาศปลอดโปร่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนได้เรียกดิฉันเข้าไปพบในห้อง ก่อนจะบอกว่า จะมีน้องใหม่มาช่วยงาน และเสริมว่าเธอคนนี้กำลังจะได้เข้าไปเป็นสะใภ้ของผู้อำนวยการเขต ซึ่งท่านเป็นคนฝาก ผอ.ให้เข้ามาทำงานในโรงเรียนนี้

ดิฉันตอบรับอย่างเต็มใจ เพราะงานกำลังเฟื่องฟูจนทำแทบไม่ทัน ยิ่งได้คนที่จบศาสตร์เดียวกัน เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันมีประสบการณ์การทำงานพอใช้ได้อย่างน้องคนนี้ ดิฉันยิ่งยินดีสังคมการทำงานของข้าราชการไม่ได้แปลกแตกต่างไปจากสังคมอื่น เมื่อมีใครเด่นเกินหน้าเกินตามักถูกนินทาหรือпลั่นแกล้งเล็กๆ น้อยๆ โชคดีที่ดิฉันอยู่มานาน มีผู้คนศรัทธาและนับหน้าถือตา จึงไม่มีใครกล้ามาทำอะไร ดังนั้นเมื่อคุณครูผู้ช่วยที่เพิ่งเข้ามาใหม่เริ่มโดนสังคมซุบซิบนินทา ดิฉันจึงกางแขนช่วยปกป้องและออกหน้าแทนเธออย่างเต็มที่ จนเสียงนินทาเริ่มซาลงไป

รักแท้แพ้ เมียน้อย
“รักแท้แพ้ เมียน้อย” เรื่องปวดใจของผู้หญิงเลี้ยงเดี่ยว

ผ่านไปหนึ่งปี ผู้ช่วยของดิฉันแต่งงานกับแฟนเรียบร้อยเข้าไปเป็นสะใภ้ของ ผอ.เขตเต็มตัว ดิฉันและคุณครูผู้ช่วยน้องใหม่ทำงานเข้าขากันได้ดีมาก ดิฉันทั้งรักและไว้ใจเธอเปรียบเสมือนน้องคนหนึ่งอยู่มาวันหนึ่ง คนข้างเคียงเตือนดิฉันด้วยความห่วงใยว่า “ดูแลดีๆนะสามีเธอกับวัยละอ่อนคนนี้ไม่น่าไว้ใจ” ดิฉันฟังอย่างงุนงง ในใจไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูด เพราะวัยละอ่อนคนนั้นได้แต่งงานกับคนที่ดี หล่อ รวย มีอำนาจวาสนา ทั้งยังมีพ่อสามีเป็นถึงผอ.เขต จะมามองอะไรคนแก่ๆ อย่างแฟนของดิฉัน ดูจากเหตุผลแล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็เป็นไปไม่ได้

ดิฉันจึงได้แต่ขอบคุณคนที่เตือน พร้อมกับเสริมว่า ดิฉันเชื่อใจรุ่นน้องคนนั้น คนอื่นๆคงจะอิจฉาเขา เลยหาเรื่องว่าให้เสียหายวันเวลาผ่านไป ข่าวลือยังคงเข้าหูดิฉันอยู่เนืองๆ แต่ดิฉันไม่ใส่ใจ เพราะเชื่อในตัวของสามีที่รักกันมาถึง 20 ปี และไม่เคยมีเรื่องชู้สาวมากวนใจ อยู่มาวันหนึ่ง ลูกสาวคนเล็กของดิฉันซึ่งกำลังเรียนอยู่ชั้น ม. 1 มารอพ่อของตัวเองอยู่ในห้องดนตรี ด้วยความที่ไม่มีอะไรทำ จึงเปิดโน้ตบุ๊กเพื่อจะเล่นเกมรอเวลาแต่…เพียงครู่เดียว น้ำตาของเธอก็ไหลรินออกมาไม่ขาดสาย

ดิฉันซึ่งขึ้นมาเอาของในห้องซ้อมดนตรี เห็นลูกสาวร้องไห้ก็นึกแปลกใจ เดินเข้าไปถามว่า หนูไม่สบายหรือ ลูกสาวพยายามกลั้นเสียงสะอื้น ก่อนจะตอบดิฉันว่า “แม่ดูอะไรนี่”ราวกับโลกถล่มลงตรงหน้า ภาพที่ปรากฏคือภาพเคลื่อนไหวของสามีกับครูผู้ช่วยของดิฉันคนนั้นกำลังเริงรักกันอยู่บนเตียง!

“ใช่จริงๆ หรือ”ดิฉันถามตัวเองอย่างไม่ยอมรับความจริง ก่อนจะต้องกัดพันตอบตัวเองทั้งน้ำตาว่า “ใช่” เพราะเครื่องแต่งกายของทั้งคู่ คือเครื่องแต่งกายที่ทั้งสองเพิ่งใส่ เมื่อสองวันที่ผ่านมานี่เอง! ดิฉันรีบกล้ำกลืนน้ำตาลงไป ก่อนจะไล่ลูกไปเรียนพิเศษและบอกลูกว่า เดี๋ยวจะคุยกับพ่อเอง เป็นที่รู้กันดีอยู่แล้วว่า หากเกิดเรื่องชู้สาวขึ้นมาในวงการข้าราชการ คนทั้งคู่ต้องโดนพักงานหรือให้ออกจากราชการแน่ๆ

รักแท้แพ้ เมียน้อย
“รักแท้แพ้ เมียน้อย” เรื่องปวดใจของผู้หญิงเลี้ยงเดี่ยว

ดิฉันช็อกมาก พยายามเก็บอารมณ์ ทั้งๆ ที่ตัวสั่นชาไปหมด คิดวนเวียนไปมาว่าจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้ดี…คนหนึ่งก็พ่อของลูก อีกคนหนึ่งคือวัยละอ่อนที่ดิฉันดูแลเป็นอย่างดีและไม่เคยทำให้เจ็บช้ำน้ำใจ มีแต่คอยปกป้องตลอดเหมือนภาพที่คนอื่นคอยย้ำเตือนเราย้อนกลับมากระแทกใจซ้ำๆภาพวัยละอ่อนๆ ที่มาเล่าให้ดิฉันฟังว่า เห็นสามีกับวัยละอ่อนคนนั้นกอดกันในห้องนาฏศิลป์ภาพวัยละอ่อนๆ ที่อยากจะพูดอะไรบางอย่างกับดิฉัน พร้อมกับทำหน้าตาสงสารที่ดิฉันถูกหลอกให้ “โง่” อยู่คนเดียว ภาพเพื่อนๆ ที่พร่ำเตือนอยู่เสมอถึงความไม่น่าไว้ใจของทั้งสองคนหลายครา

แต่ดิฉันไม่เคยเชื่อว่าคนที่ดิฉันรักทั้งคู่จะมาหักหลังกันได้แบบนี้ หลังจากรวบรวมสติตัวเองกลับมาได้แล้ว ดิฉันใช้ให้วัยละอ่อนนักเรียนไปตามครูผู้ช่วยของดิฉันมา เธอเดินเข้ามาด้วยหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสราวกับไม่เคยทำผิดอะไร จนดิฉันอยากเข้าไปเขย่าตัวเธอเพื่อถามว่า  “เธอทำแบบนี้ได้ยังไงๆ!” ดิฉันเรียกเธอเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะบอกคนที่ดิฉันเคยรักประหนึ่งน้องสาวที่คลานตามกันมาว่า “เธอดูอะไรนี่สิ…พี่ดูจบแล้ว” และกดหยุดภาพใบหน้าของทั้งคู่เอาไว้

ดิฉันกัดพันถามเธอดีๆ ทั้งน้ำตาว่า “เธอจะบอกพี่ว่ายังไง…ทำไมถึงทำกับพี่แบบนี้” วัยละอ่อนตรงหน้าดิฉันนั่งร้องไห้ฟูมฟาย ก้มศีรษะลงซบเข่า ไม่มีเสียงตอบกลับมานอกจากเสียงสะอื้นไห้ ก่อนจะพยายามคลานเข่ามากอดดิฉัน“พี่ไม่เคยเชื่อในสิ่งที่คนอื่นพูด เพราะคิดว่าเขาอิจฉาที่เธอเด่น ทำไมถึงทำกับพี่แบบนี้” มีเพียงความเงียบงันที่ตอบกลับมา ดิฉันโทรศัพท์เรียกสามีมาที่ห้องดนตรีเพื่อให้ขึ้นมาดู “อะไร” หน่อย เมื่อดิฉันเปิดคลิป หน้าของผช.ตรงหน้าก็ซีดเผือด เสียงผู้ช่วยดิฉันดังขึ้นมาว่า “ไหนว่าพี่ลบแล้วไง แล้วทำไมมันยังอยู่” ผ่ายชายรีบปฏิเสธ บอกว่าลบแล้วจริงๆ“รู้หรือเปล่าว่าคนที่เปิดเจอนะ ลูกสาวเธอนะ ลูกกำลังจะโตด้วย ต้องมาเจอคลิปแบบนี้ โดยมีนายแบบเป็นพ่อตัวเอง คิดไหมว่าลูกจะรู้สึกยังไง” ดิฉันพูดแทรกขึ้นมา

รักแท้แพ้ เมียน้อย
“รักแท้แพ้ เมียน้อย” เรื่องปวดใจของผู้หญิงเลี้ยงเดี่ยว

ผู้ช่วยของดิฉันร้องไห้โฮ พยายามวิ่งหนีออกไปจากห้องดนตรีเหมือนคนสติแตกสามีดิฉันก็หน้าเสีย รีบเข้าไปคว้าตัวเธอมากอด พยายามปลอบประโลมให้หยุดร้องไห้ ดูรักกันมาก จนดิฉันพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ยืนน้ำตาไหลพราก อึ้งอยู่ตรงนั้น วัยละอ่อนสาวคนนั้นสะบัดตัวออกจากอ้อมแขนสามีดิฉัน แล้ววิ่งขึ้นรถขับออกไป สามีดิฉันหันหน้ามาทางดิฉัน พร้อมกับตะโกนใส่หน้าว่า “เธอทำแบบนี้ได้ยังไง ดูสิน้องเขาจะเป็นอะไรหรือเปล่าก็ไม่รู้” ก่อนจะวิ่งตามผู้ช่วยของดิฉันออกไปด้วยท่าทางหัวเสียราวกับดิฉันโดนมีดแทงเข้ามาที่หัวใจครั้งแล้วครั้งเล่า สามีที่รักกันมาถึง 20 ปีไม่ปริปากถามดิฉันเลยว่า เจ็บปวดแค่ไหน เป็นอะไรหรือเปล่า แม้แต่คำว่า “ขอโทษ” ยังไม่มีให้

หลังจากนั้นดิฉันมีอาการช็อก ร้องไห้อย่างเดียว พูดไม่ได้เลย ครูในโรงเรียนถึงกับต้องนำส่งโรงพยาบาลโดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น ดิฉันเองก็ไม่กล้าปริปากบอกใคร ทั้งที่คลิปซึ่งเป็นหลักฐานชิ้นใหญ่ก็ยังอยู่ในมือ ดิฉันกลัวสามีต้องออกจากราชการ กลัวอนาคตของทั้งคู่ดับ แต่ที่กลัวที่สุดคือ กลัวลูกจะไม่มีพ่อ

เมื่อหมออนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาล ดิฉันมาโรงเรียนแบบคนไม่มีจิตวิญญาณจนต้องไปนอนโรงพยาบาลอีกครั้ง ทั้งที่งานแสดงก็ยังค้างคา ผู้ช่วยของดิฉันเข้ามาคุมการแสดงแทน และเพื่อไม่ให้สังคมในโรงเรียนรู้ผญ.คนนั้นยังคงเทียวไปเทียวมาเฝ้าดิฉันราวกับเป็นห่วงเป็นใย ตามประกบดิฉันไม่ให้พูดเรื่องของพวกเขา และบอกคนอื่นๆ ว่า “พี่ป่วย หนูก็ต้องมาดูแล” ทุกคนที่ได้ยินต่างชื่นชมในขณะที่ดิฉันต้องกล้ำกลืนความขมขื่นไว้ในอก ทุกครั้งที่ลืมตาตื่น น้ำตาจะไหลตลอดเวลา มีเพียงเวลาเดียวที่ไม่เสียน้ำตา คือเวลาที่กำลังหลับเท่านั้นแล้วจู่ๆ วันหนึ่งสามีดิฉันก็เดินเข้ามาพร้อมกับผญ.คนนั้น ดิฉันซึ่งนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยจึงตัดสินใจถามเขาว่า “ตกลงจะทำยังไง ผญ.คนนี้ก็มีสามีอยู่แล้วนะจะเป็นชู้กันอยู่แบบนี้หรือ”

ฝ่ายหญิงรีบบอกว่า “ถึงหนูจะมีแฟนแล้ว แต่พี่เขาบอกว่าเขารักหนู” ส่วนสามีดิฉันตอบว่า เขาไม่อยากเลิกกับน้องคนนี้ เขารักผญ.คนนี้ตั้งแต่แรกเห็น ก่อนจะบอกว่า “20 ปีที่ผ่านมา ฉันไม่เคยรักเธอเลย แค่อดทนอยู่ด้วยเท่านั้น”พูดจบทั้งคู่ก็กกกอดกันต่อหน้าดิฉัน ดิฉันเสียใจจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่นั่งร้องไห้อยู่บนเตียง สามีดิฉันหันมาดุว่า “แก่แล้วร้องไห้ทำไม ดูทุเรศทุรัง” ราวกับถูกน้ำร้อนราดรดลงบนหัวใจดิฉันบันดาลโทสะ ดึงสายน้ำเกลือออกจากแขนแล้วกระโดดถีบทั้งคู่ที่ยืนกอดกันอยู่ข้างเตียงอย่างแรง!

รักแท้แพ้ เมียน้อย
“รักแท้แพ้ เมียน้อย” เรื่องปวดใจของผู้หญิงเลี้ยงเดี่ยว

น่าเสียดายที่ก่อนจะได้ลงไปซ้ำ พยาบาลประจำห้องเดินเข้ามาก่อน ทั้งคู่จึงฟ้องพยาบาลว่า คนไข้เครียดหนัก อาละวาดให้ยานอนหลับให้ด้วยหลังจากนั้นดิฉันก็กลายเป็นเหมือนคนไม่ปกติ สติไม่ดีในสายตาคนอื่นเพราะมีน้ำตาไหลอาบแก้มตลอดเวลา เวลาที่ไปสอนหนังสือก็พยายามแต่งหน้าแต่งตากลบเกลื่อนไม่ให้วัยละอ่อนรู้ ทว่าน้ำตาเจ้ากรรมกลับชอบไหลออกมาเวลาที่สอนนักเรียน จนเครื่องสำอางเลอะเปรอะเปื้อน! เมื่อเครียดจนถึงที่สุด ดิฉันก็จะล้มตัวลงนอนทั้งๆ ที่อยู่ในห้องเรียนจนวัยละอ่อนๆ หาว่าบ้าและกลัวจนไม่เข้าเรียน

ข่าวเริ่มหนาหูว่าดิฉันกลายเป็นคนบ้า เห็นภาพหลอนว่าสามีตัวเองมีชู้ วันหนึ่งดิฉันจึงตัดสินใจเรียกร้องความยุติรรม โดยนำหลักฐานไปให้ครูคนหนึ่งดู ครูคนนั้นจึงนำคลิปฉาวไปให้ผู้บริหารดู และยืนยันว่าดิฉันไม่ได้บ้าหรือเลอะเลือน

สุดท้ายผู้บริหารก็ไม่กล้าทำอะไรผญ.คนนั้น เพราะเกรงใจ ผอ.เขต สิ่งเดียวที่ทำได้คือ ขอให้เธอย้ายออกไป ซึ่งล่าสุดได้ยินข่าวลือลอยลมมาว่า แม้จะย้ายโรงเรียนไปแล้ว เธอก็ยังทำตัวเช่นเดิม คือไปแย่งสามีของคนที่แต่งงานแล้ว ส่วนดิฉันตัดสินใจลาออกจากโรงเรียน และขอหย่ากับสามีเพื่อนำชีวิตอันสงบสุขของตัวเองกลับคืนมา ทุกวันนี้ดิฉันมีความสุขกับงานสอนนอกโรงเรียนที่นับวันยิ่งมีเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ สุขจากการเลี้ยงลูกด้วยตัวคนเดียวให้กลายเป็นคนดีของสังคม และสุขอย่างมากมายจากการไปปฏิบัติธรรมอย่างสม่ำเสมอเพื่อเรียนรู้ความจริงของชีวิต

ขอขอบคุณข้อมูล  Me-Idea อ่านเพิ่มเติมดูข่าวต้นฉบับได้ที่ https://www.me-idea.net/

deedayfashion

จำหน่ายเสื้อผ้าแฟชั่นสำเร็จรูปปลีก-ส่ง ขายส่งเสื้อผ้าแฟชั่นทุกชนิด เสื้อผ้าแฟชั่นเกาหลี เสื้อผ้าแฟชั่นประตูน้ำ แพลตทินั้ม โบเบ้ สินค้าแฟชั่นอัพเดททุกวัน สินค้ามีให้เลือกมากมายอาทิเช่น เสื้อผ้าแฟชั่น กระโปรงแฟชั่น กางเกงแฟชั่น รวมถึงแฟชั่นคนทำงานก็มีให้ท่านเลือกอย่างจุใจ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.