fbpx

ไม่มีเขา ก็ยังไม่เหงาเท่า ไม่มีค่า

ไม่มีเขา ก็ยังไม่เหงาเท่า ไม่มีค่า

ไม่มีเขา ก็ยังไม่เหงาเท่า ไม่มีค่า
ไม่มีเขา ก็ยังไม่เหงาเท่า ไม่มีค่า

ขาดเขา ใช่ว่าเราจะไร้ค่า..วัยที่ความเหงามักทำเราหมองหม่นคือช่วง 20 ปลายๆ 50 ปลายๆ และ 80 ปลายๆ จากการขาดคนที่หัวเราะด้วยกัน ร้องไห้ด้วยกัน หรือแม้แต่กินข้าวด้วยกัน จริงๆไม่ใช่แค่โสดหรือไม่โสดด้วยนะคะ ไม่มีเขา ยังไม่เหงาเท่าไม่มีค่าและคุณค่าที่ว่า เรามักจะวัดจากการที่เขาคนนั้นเลือกหรือไม่เลือก จริงหรือ

ไม่มีเขา ก็ยังไม่เหงาเท่า ไม่มีค่า
ไม่มีเขา ก็ยังไม่เหงาเท่า ไม่มีค่า

เมื่อไหร่เราจะเลิกยึดติดคุณค่าตัวเองกับการมีแฟนซักทีก็ไม่รู้ ..แฟนเก่า แปลว่าหมดเวลาของเราแล้ว ถ้าเขารักเราจริง คงไม่ทิ้งให้เราเป็นแฟนเก่า ดีที่เขาไม่ใช้เราเป็นคนแก้เหงา เพราะไม่รู้ว่าตอนเลิกเหงา เขาจะยังเลือกเราอยู่หรือเปล่า “โสด” คงพาความเหงามาเป็นระยะๆคล้ายๆ คนเราก็น่าจะเป็นหวัดบ้างเป็นครั้งเป็นคราว

ไม่ว่าจะดูแลตัวเองดีแค่ไหนก็ตาม ความเหงาคงเช่นกันต่อให้มีความสุขดี หรือแม้แต่มีแฟน ก็ใช่ว่า ความเหงาจะหายไปอย่างถาวร มองทุกอย่างให้เป็นเรื่องธรรมดา ไม่มีคำว่า “เสมอไป” ในโลกใบนี้ “มีแฟน จะต้องไม่เหงา” ก็ไม่เสมอไป “โสดไม่มีใคร น่าจะเหงามากกว่า” ก็ไม่เสมอไป

ไม่มีเขา ก็ยังไม่เหงาเท่า ไม่มีค่า
ไม่มีเขา ก็ยังไม่เหงาเท่า ไม่มีค่า

ทุกอย่างมีเงื่อนไขและข้อยกเว้น “โสด”ก็แค่หาวิธีแก้เหงา ดีกว่าต้องมาหาวิธีแก้เศร้าถ้าเขาคนนั้นไม่ใช่อยู่ใกล้ๆ ถ้าเขาไม่เห็นค่า เดินแยกออกมาโสดๆ อาจไม่ร้ายเท่ายื้อเขาเอาไว้ แม้ว่ามีใจให้เราน้อยเต็มที ภูมิใจกับสิ่งที่มีรู้สึกดีเท่าที่เป็นไปได้ วันไหนเหงา ก็ไม่ต้องไปตกอกตกใจ วันไหนไหว ก็ไม่ต้องมัวแต่ไปหาว่าเหตุผลอะไร เป็นคนดีเพื่อให้ตัวเองภูมิใจ ไม่ใช่เพื่อเอาชนะใจใคร

มีแฟนก็ดี ไม่มีก็อยู่ได้ ไม่ต้องพยายามเป็นคนที่ใช่เพราะถ้าเจอคนที่ใช่ ยืนเฉยๆก็ใช่แบบไม่ต้องพยายามอย่าไปตั้งคำถามอะไรมากมาย สุขให้ได้กับทุกเงื่อนไขที่มี เจอคนดีก็คบไว้ จะได้เป็นแฟนไหม มันคนละเรื่อง เราเป็นคนเลือกเราคือเจ้าของชีวิตเรา ไม่ใช่ยืนเหงาๆมัวแต่เฝ้ารอคนที่จะเดินมาเลือก ห้ามกันไม่ให้อ่อนแอไม่ได้ แค่จะบอกว่า ไม่มีใครไม่เคยอ่อนแอ แย่ที่สุดก็ร้องไห้ น้ำตาแห้ง ตบแป้งแล้วเดินหน้าต่อ ไม่ต้องรอใครมาเติมเต็ม เราต่างมีชีวิตที่สมบูรณ์ในแบบของเรา

ไม่มีเขา ก็ยังไม่เหงาเท่า ไม่มีค่า
ไม่มีเขา ก็ยังไม่เหงาเท่า ไม่มีค่า

ถ้าเจอ “เขา” ก็ถือว่าเป็นโบนัส ถ้ายังไม่กล้าชี้ชัด ก็ดูๆกันไปรักกันมากพอก็เดินหน้าต่อ ไม่รักกันมากเท่าไหร่ ก็ต่างคนต่างไปเมื่อวานใช่ วันนี้ใช่ วันต่อไปอาจไม่ใช่เท่าเมื่อวานก็รับมือกันไปตามอาการ ไม่มีเขา ไม่เหงาเท่าเรารู้สึกไม่มีค่า คุณค่าของทุกคนจะกลับมา ตอนที่รู้สึกว่า เราได้เป็นผู้ให้

ดูแลตัวเองได้เป็นเรื่องปกติ ดูแลคนอื่นได้เป็นเรื่องของความภาคภูมิใจเหงาไปร้องไห้ไป น้ำตาไม่ช่วยอะไร อย่ามัวแต่นั่งจับเจ่า “ทำไมคนเก่าไม่เอาเรา” ลองลุกขึ้นมาเป็นผู้ให้ทุกครั้งที่มีโอกาส ขาดเขา เรายังมีค่าจะเสียเวลานั่งเหงาอยู่ทำไม เหงาเมื่อไหร่ ก็หาเรื่องไปเป็นผู้ให้คุณค่าตัวเองกลับมาเมื่อไหร่ ความเหงาอาจจะทำเราได้น้อยลงๆ

ไม่มีเขา ก็ยังไม่เหงาเท่า ไม่มีค่า
ไม่มีเขา ก็ยังไม่เหงาเท่า ไม่มีค่า

ขอขอบคุณข้อมูล MY อ่านเพิ่มเติมดูข่าวต้นฉบับได้ที่ https://yakrookaset.com/

deedayfashion

จำหน่ายเสื้อผ้าแฟชั่นสำเร็จรูปปลีก-ส่ง ขายส่งเสื้อผ้าแฟชั่นทุกชนิด เสื้อผ้าแฟชั่นเกาหลี เสื้อผ้าแฟชั่นประตูน้ำ แพลตทินั้ม โบเบ้ สินค้าแฟชั่นอัพเดททุกวัน สินค้ามีให้เลือกมากมายอาทิเช่น เสื้อผ้าแฟชั่น กระโปรงแฟชั่น กางเกงแฟชั่น รวมถึงแฟชั่นคนทำงานก็มีให้ท่านเลือกอย่างจุใจ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.